Κεντρική σελίδα

Είσοδος χρήστη






Ξεχάσατε τον κωδικό πρόσβασης;

Νέος λογαριασμός

Επικοινωνία

Πληροφορίες για το Έργο

 
Κάστρο Πατρών

- Οχύρωση -

Το Κάστρο της Πάτρας, μεγάλο βυζαντινό οχυρωματικό έργο του β΄ μισού του 6ου μ.Χ. αι., είναι κτισμένο σε χαμηλό λόφο, ακριβώς πάνω από την πεδινή έκταση που καταλαμβάνει ο πυρήνας της σύγχρονης πόλης και σε απόσταση 500 περίπου μέτρων από τη θάλασσα. Τα περισσότερα από τα τείχη του είναι όρθια και εμφανίζουν μεσαιωνικές, ενετικές και τουρκικές προσθήκες και μετατροπές. Στην αρχαιότητα υπήρχε εδώ η ακρόπολη, το εσωτερικό της οποίας είναι σήμερα παγιδευμένο κάτω από μεγάλες επιχώσεις, που θα πρέπει σε μερικά σημεία να ξεπερνούν τα 10μ. Οι επιχώσεις αυτές οφείλονται κυρίως στη μεταγενέστερη κατοίκηση του εσωτερικού και στην οικοδόμηση κατοικιών και άλλων κτισμάτων.
Υποθέτουμε ότι στον ίδιο χώρο υπήρχε μια σημαντική μυκηναϊκή εγκατάσταση, η οποία λόγω απουσίας ανασκαφών δεν μπορεί ακόμη να επιβεβαιωθεί. Η πιθανή αυτή εγκατάσταση θα πρέπει να έλεγχε την εύφορη στενή παράλια ζώνη, στην οποία αναπτύσσεται τώρα η Πάτρα. Εάν οι μελλοντικές ανασκαφές επιβεβαιώσουν την ύπαρξή της, τότε ο χώρος αυτός θα είναι ο μόνος που θα μπορεί με βεβαιότητα να ταυτιστεί με μία από τις τρεις ιωνικές πολίχνες που αναφέρει ο Παυσανίας, την Αρόη, την Άνθεια και τη Μεσάτιδα, από τη συνένωση των οποίων προήλθε η Πάτρα, με πιθανότερη αυτήν της Αρόης. Το μυκηναϊκό νεκροταφείο των θαλαμωτών τάφων στην οδό Γερμανού (βλ. Πάτρα), στους πρόποδες της αρχαίας ακρόπολης, αλλά και παλαιότερες γενικές αναφορές για ανεύρεση μυκηναϊκού αγγείου στην περιοχή του Ωδείου, προφανώς από τάφο του ίδιου νεκροταφείου, συνηγορεί στην παρουσία μυκηναϊκού οικισμού σε κοντινή απόσταση, με τη μόνη κατάλληλη αλλά και φύσει οχυρή θέση να βρίσκεται στο Κάστρο.
Στα ιστορικά χρόνια, πιθανή είναι πάλι η παρουσία ενός μικρού αρχαϊκού οικισμού. Αλλά και στα επόμενα χρόνια και έως την έλευση του Παυσανία το 174 μ.Χ., περισσότερα υποθέτουμε παρά γνωρίζουμε με βεβαιότητα. Η απουσία ανασκαφών μειώνει τις γνώσεις μας και τα περιστασιακά ευρήματα ελάχιστα μπορούν να συνεισφέρουν. Το σημαντικότερο από αυτά ήταν ο χάλκινος Μαρσύας, που βρέθηκε στην ακρόπολη το 19ο αι. και τώρα κοσμεί το Βρετανικό Μουσείο του Λονδίνου. Άλλες αποσπασματικές πληροφορίες αντλούμε και από τα ορατά αρχιτεκτονικά μέλη αρχαίων οικοδομημάτων, που έχουν χρησιμοποιηθεί ως οικοδομικό υλικό και είναι εντοιχισμένα κυρίως στο βόρειο σκέλος του βυζαντινού τείχους. Πρόκειται κυρίως για σπόνδυλους κιόνων, οι οποίοι προέρχονται από ιερά που ήταν εγκατεστημένα στο χώρο της ακρόπολης.
Χάρις στον Παυσανία γνωρίζουμε ότι η ακρόπολη αποτελούσε στα ρωμαϊκά χρόνια το θρησκευτικό κέντρο της πόλης, με τη συγκέντρωση των σημαντικότερων λατρειών. Εδώ στεγάστηκε η νεοφερμένη από τον Αύγουστο λατρεία της Αρτέμιδος Λαφρίας, εδώ υπήρχαν ο τάφος ή μνημείο του Ευρύπυλου με παλαιότατη λατρεία και, στον περίβολο του ναού της Λαφρίας, ο ναός της Παναχαΐδος Αθηνάς, προστάτιδας της Παναχαϊκής Συνομοσπονδίας.
Με το τέλος του αρχαίου κόσμου, δύο μεγάλοι σεισμοί το 521 και 551 μ.Χ. φαίνεται να μετέτρεψαν σε ερείπια τα αρχαία οικοδομήματα της ακρόπολης, η αρχική χρήση των οποίων φαίνεται πως τότε θα πρέπει να είχε εγκαταλειφθεί οριστικά, με την επικράτηση του χριστιανισμού και το πνεύμα του διατάγματος του Ιουστινιανού. Το ερείπια αυτά χρησιμοποιήθηκαν για την κατασκευή του βυζαντινού Κάστρου, που έγινε με σκοπό την προστασία του πληθυσμού από τις βαρβαρικές επιδρομές. Το Κάστρο περιβάλει το χαμηλό λόφο, ακολουθώντας το περίγραμμά του. Με τον εξωτερικό του περίβολο περικλείει έναν ευρύ τριγωνικό χώρο, ο οποίος ενισχύεται με πύργους και προμαχώνες αλλά και με βαθειά τάφρο. Στη βορειοανατολική του γωνία υπάρχει εσωτερικός περίβολος, που ενισχύεται από έξι πύργους και επίσης από τάφρο. Το έργο αυτό θα πρέπει να έγινε από τους Φράγκους, που κατέλαβαν την πόλη το 1205 και έκαναν επέκταση των τειχών προς τα νοτιοδυτικά. Μαζί με άλλες επισκευές και μετατροπές, μετέβαλαν το χώρο σε μεσαιωνικό οχυρό. Προσθήκες πύργων και άλλες εκσυγχρονιστικές επεμβάσεις έγιναν και μετά το 1408, κατά τη σύντομη περίοδο της Βενετοκρατίας, αλλά και από τον Κωνσταντίνο Παλαιολόγο, που κατέλαβε δύσκολα το Κάστρο το 1430. Στη διάρκεια της Τουρκοκρατίας προστίθενται αμυντικά κτίσματα και ιδρύονται εντός αυτού διοικητικά κτίσματα, τζαμιά και λουτρά. Είναι η τελευταία ουσιαστικά ανάληψη έργου, που αφήνει τη σφραγίδα του στο οχυρωματικό έργο, το οποίο με το πέρασμα των αιώνων χάνει την αμυντική δύναμή του και καθίσταται ανίσχυρο στις επιθετικές επιβουλές. Ισχυρός σεισμός το 1785 και μια τυχαία έκρηξη πυριτιδαποθήκης το 1811 προκαλούν σοβαρές ζημιές. Το 1828 απελευθερώνεται και μερικά χρόνια αργότερα καθαιρούνται όλα τα παλιά κτίσματα στο εσωτερικό του. Σήμερα αποτελεί οργανωμένο και επισκέψιμο αρχαιολογικό χώρο.


Θεματική ενότητα: Οχυρώσεις
Περιοχή: Πάτρα Δήμος Πατρέων Ελλάδα
Χρονολογική περίοδος: Προϊστορική - βυζαντινή περίοδος
 
Εικόνες Προβολή Όλων
Κάστρο Πατρών.
Κάστρο Πατρών. Αεροφωτογραφία από τα βόρεια.
Κάστρο Πατρών. Αεροφωτογραφία από τα βορειοδυτικά.
Κάστρο Πατρών. Αεροφωτογραφία από τα νότια.
Κάστρο Πατρών. Αναπαράσταση.
Κάστρο Πατρών. Εσωτερικός περίβολος.
Κάστρο Πατρών. Η "Πατρινέλα".
Κάστρο Πατρών. Η βόρεια γωνία των τειχών.
Κάστρο Πατρών. Η κύρια πύλη (εσωτερικό).
Κάστρο Πατρών. Η κύρια πύλη στην ανατολική πλευρά του τείχους.
Κάστρο Πατρών. Κάτοψη με τις οικοδομικές φάσεις.
Κάστρο Πατρών. Καμαροσκέπαστες κανονιοθυρίδες στο νότιο σκέλος της οχύρωσης.
Κάστρο Πατρών. Λεπτομέρεια της βόρειας πλευράς του τείχους.
Κάστρο Πατρών. Λεπτομέρεια του νότιου τείχους.
Κάστρο Πατρών. Ο πύργος της "Πατρινέλας".
  1 έως 15 από τα 26
  Επόμενη>>
 
Άλλες Συλλογές
Χώροι
Αντικείμενα
Μουσεία




Χώρος του Μνημείου
Πάτρα

Άλλα μνημεία που μπορεί να σας ενδιαφέρουν
Ρωμαϊκή γέφυρα Πατρών
Ρωμαϊκό υδραγωγείο Πατρών
Ρωμαϊκό Ωδείο Πατρών
Ρωμαϊκό αμφιθέατρο Πατρών
 
 
Πίσω