Κεντρική σελίδα

Είσοδος χρήστη






Ξεχάσατε τον κωδικό πρόσβασης;

Νέος λογαριασμός

Επικοινωνία

Πληροφορίες για το Έργο

Νεώσοικοι Οινιαδών.

Οδηγίες Χρήσης:
Για να πλοηγηθείτε μέσα στον χώρο κρατήστε πατημένο το αριστερό κουμπί του ποντικιού και μετακινήστε το ποντίκι. Για να κοιτάξετε προς τα πάνω ή κάτω χρησιμοποιείστε τη ροδέλα του ποντικιού. Αν θέλετε να επιστρέψετε στην αρχική θέση πιέστε το δεξί κουμπί του ποντικιού και επιλέξτε "reset viewpoint"
<p align=center class=font1><img src="../images/warning.gif" width="20" height="20">&nbsp;&nbsp;Για την εμφάνιση του περιεχομένου απαιτείται ένας browser που να υποστηρίζει Plug-ins και στοιχεία ActiveX<br> </p> <!--<h2>This Page requires a browser supporting Plug-ins or ActiveX controls</h2>-->

Ιστορικά στοιχεία:

Οι νεώσοικοι των Οινιαδών βρίσκονται στον Α μυχό της εισόδου του Β-αρχαίου λιμένα της πόλης, ο οποίος ήταν κλειστός («κλειστός λιμήν») και προστατεύονταν από χωριστή οχύρωση («οχύρωση» ή «ακρόπολη» του λιμανιού). Αποτελούν μοναδικό και ταυτόχρονα εντυπωσιακό πιόσχημο μνημείο, διαστάσεων 41 επί 47 μ., λαξευμένο σχεδόν εξ' ολοκλήρου στο φυσικό βράχο. Περιβάλλεται στις τρεις πλευρές του (στα ψηλότερα επίπεδα των τοιχωμάτων του) από το τείχος της αρχαίας πόλης, ενώ στο εσωτερικό του πέντε κιονοστοιχίες, των 17 κιόνων η καθεμιά, στήριζαν τη στέγη, δημιουργώντας ανάμεσά τους έξι «ράμπες» για την ανέλκυση των πλοίων. Πιθανότατα κατασκευάστηκαν στις αρχές του 4ου αι. π.Χ. και είναι λογικό να υποθέσουμε πως η κατασκευή τους οφείλεται σε επιρροή ή υπόδειξη των Αθηναίων. Φαίνεται ότι λειτουργούσαν κανονικά έως και το τέλος του 3ου αι. π.Χ. -σύμφωνα με τα πρόσφατα ανασκαφικά στοιχεία- οπότε και κατέρρευσε η πτυχωτή (δίρριχτη για κάθε «ράμπα») στέγη. Σταδιακά καλύφθηκαν από φυσική ή και τεχνητή επίχωση. Οικονομικοί, πολιτικοί ή και άλλοι λόγοι, οδήγησαν στη μερική μετασκευή τους στον 2ο αι. π.Χ., που περιορίστηκε στη βόρεια μόνο ράμπα, τη λεγόμενη «σκευοθήκη», με χρήση του ίδιου του οικοδομικού υλικού των Νεώσοικων. Στα ρωμαϊκά χρόνια (2ο αι. μ.Χ.), όταν οι Νεώσοικοι είχαν εγκαταλειφθεί οριστικά, ο χώρος τους χρησιμοποιήθηκε ως νεκροταφείο. Κατά τα βυζαντινά και μεσαιωνικά χρόνια χρησιμοποιήθηκε ως λιμανάκι των ψαράδων που εκμεταλλεύονταν την μικρή λίμνη που δημιουργήθηκε εκεί. Μια μόνο δοκιμαστική τομή, σχήματος Τ, ανέσκαψε στους Νεώσοικους τα έτη 1900 και 1901 ο Αμερικανός αρχαιολόγος Β. Powell, στο χώρο της δεύτερης από Ν κιονοστοιχίας, κι αμέσως μετά ο χώρος εγκαταλείφθηκε. Από το 1989 έως και το 1995 το μνημείο ανασκάφηκε συστηματικά από τον αρχαιολόγο Δρ. Λάζαρο Κολώνα (προϊστάμενο τότε της ΣΤ' Εφορείας Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων Πατρών).